The Twelve-Factor App

VI. Procesy

Uruchamiaj aplikację jako jeden lub więcej bezstanowych procesów

Aplikacja jest uruchamiana w środowisku wykonawczym w postaci jednego lub kilku procesów.

W najprostszym przypadku kod aplikacji jest samodzielnym skryptem, środowiskiem wykonawczym jest laptop developera z wsparciem dla języka programowania a proces jest uruchamiany za pomocą linii komend (na przykład python my_script.py). Innym razem wdrożenie produkcyjne mocno rozwiniętej aplikacji może wymagać wiele różnych rodzajów procesów.

Wg zasad 12factor, procesy są bezstanowe i nie-współdzielące. Jakiekolwiek dane wymagające zapisu musza być zmagazynowane w “trwałej” usłudze wspierającej, najczęściej będącą bazą danych.

Przestrzeń adresowa lub system plików procesu mogą być używane jako tymczasowy cache dla pojedynczych operacji. Przykładem jest pobieranie dużych plików, działanie na nich, a następnie zapisywanie wyników operacji w bazie danych. Aplikacja dwunastu aspektów nigdy nie zakłada, że jakiś fragment informacji zapisany w pamięci lub dysku będzie dostępny w przyszłości podczas jakiegokolwiek zapytania – wraz z wieloma aktywnymi procesami rośnie szansa, że przyszłe zapytanie zostanie obsłużone przez zupełnie inny proces. Nawet w przypadku pojedynczego procesu, restart (spowodowany przez deployment kodu, zmianę konfiguracji lub relokacja procesu do innej fizycznej lokalizacji wykonana przez środowisko wykonawcze) zazwyczaj usunie wszystkie dane z lokalnego stanu aplikacji (system plików, pamięć podręczna).

Narzędzie do pakowania plików, z których korzysta aplikacja (takie jak Jammit lub django-compressor) używają systemu plików jako cache dla skompilowanych zasobów. Wg 12factor taka kompilacja powinna mieć miejsce podczas etapu budowy aplikacji, jak to się dzieje np. w Rails asset pipeline.

Niektóre systemy sieciowe polegają na tzw. “sticky sessions” – oznacza to, że sesja użytkownika jest zapisywana tymczasowo w pamięci procesu aplikacji, zakładając, że kolejne zapytania dotyczące użytkownika będą kierowane do tego samego procesu. “Sticky sessions” są złamaniem zasad aplikacji 12factor i nigdy nie powinny być używane jako źródło informacji. Dane sesji nadają się bardziej do zapisu w magazynie oferującym wygasanie danych w czasie, jak np. Memcached czy Redis.